Road Trip

 

Road Trip

 

Napaka-swerte ko dahil ipinanganak ako sa isang mayamang pamilya. May malaking negosyo sa bayan namin si Cebu ang aking mga magulang na nagbibigay sa kanila nang malaking income. May tila mansyon na bahay na maraming katulong, kaya wala akong alam na gawaing bahay.

Solong anak lang ako, kaya lahat ng luho ko ay naibibigay ng aking parents, kotse, gadget, travel here at abroad. Lahat nang mabibili ng pera ay nabibili ko.

Bata pa lang ako, alam kong may kakaiba sa aking pagkatao. Kasi. Humahanga ako sa mga artista, atistang lalaki, yung mga gwapo. Pero hindi ako nagpapahalata. Hindi ko tanggap sa aking sarili ang pagiging bading lalo na at nag-iisa nga akong lalaki at pangarap ni Papa na magkaroon siya ng apo na lalaki rin na magdadala ng aming pangalan.

Nagpakalalaki ako sa kilos, sa gawa. Sumasama ako sa mga kaibigan ko kahit na sinasabihan ako nina Mama na bad influence. Iwasan ko raw sila dahil hindi makabubuti sa aming reputasyon.

Napasabak din ako sa mga rambolan, sa mga kalokohan noong teenager pa ako. Nakulong na rin ako kasama ng aking tropa. Sa madaling salita, hindi ako nakakitaan nang pagiging mahinhin. At sa maniwala kayo at hindi, hindi man lang ako nagkaroon ng interes noon kahit na kaninong lalaki. Naniwala ako na wala na sa aking dugo ang pagiging bakla, na dahil lang sa kabataan ko noon kaya ako humahanga sa magagandang lalaki na may magagandang pangangatawan.

Pero nabago ang pananaw kong iyon dahil sa isang pangyayari. Nahilig ako sa pagmo-motor. Nagpabili ako kay Papa ng bigbike, ewan ko kung magkano, pero alam kong may kamahalan iyon. Kaagad naman akong ibinili basta lang daw mag-aral akong mabuti at mag-ingat sa pagmo-motor.

Sumali pa ako sa club para makasama sa mga road trip at kung ano-ano pa gamit ang aking motor

Pero ang isang aksidente ay hindi alam kung kelan magaganap. Nagsosolo akong nag-road trip, wala lang naman, basta naisipan ko lang.

Payapa akong tumatakbo sa isang bulubunduking lugar. Wala masyadong sasakyan na nabyahe kaya kahit magpatakbo ako ng mabilis, ay walang masyadong nakakasalubong na sasakyan. Kampamnte ako sa pagpapatakbo ng aking motor. Pero pagliko sa isang blind curve ay nabulaga ako nang isang malaking trak ang aking nakasalubong. Mabilis ang aking takbo, nagawa ko naman makabig ang manibela, pero nahagip pa rin ang pwetan ng aking motor at hayun, semplang.

Nadidinig ko pa ang usapan sa paligid na hindi ko naman maunawaan, tapos totally nag blackout na ako. Nang magising ako ay sa loob na ako ng ospital. Dalawang araw daw akong walang malay.

Katakot-takot na benda ang aking buong katawan, punong-puno ng sugat at gasgas, ang matindi, hindi ko maigalaw ang dalawa kong paa. Napuruhan ang aking mga paa at sa pagka-paliwanag ng doctor ay may nerve daw na nadale at nawalan ng pandamdam ang aking mga binti at paa.

Naka-semento ang pareho kong paa at binti at ang sabi, pag-galing ng sugat ay kailangang ko ng therapy, kung gaano katagal… depende daw sa akin. Malaki raw ang pag-asa na makalakad akong muli.

Hindi ko alam kung iiyak ako, sisigaw o ano. Kasalanan ko ito, hindi ako nagingat, kaya tinanggap ko na lang nang maluwag sa dibdib.

Paglabas ko ng ospital makaraan ang mahigit dalawang lingo, sakay ng wheel chair, ay diretso na ako sa aking silid at nagkulong. Ayaw kong lumabas man lang ng silid, dinadalhan na lang ako ng pagkain.

Hindi ako tumatanggap ng dalaw, maging sa ospital ay hindi ako nagpapadalaw.

Ikinuha ako ni Mama ng tagapag-alaga. Kakailanganin ko talaga ng alalay dahil sa hindi ko talaga magagawa ang lahat ng dati kong ginagawa tulad ng pagligo, pagdumi o pag-ihi man lang nang walang aalalay sa akin.

Isang lalaki ang nakuha nila, bata pa, halos sing-edad ko lang, pero sa tingin ko ay malakas, maganda ang katawan at matangkad, Sa tingin ko ay kaya akong ipagbalibagan dahil hindi naman ako kalakihan at katangkaran.

Hindi isang nurse ang kinuha ni Mama, pero may experience na bilang isang caregiver, marunong siyang magmasahae o maghilot dahil nag-aral daw siya sa TESDA.

-----o0o-----

“Sir, mag-alamusal ka ba muna bago kita paluguan?” tanong sa akin ni Ivan, ang aking tagapag-alaga. Pangalawang araw pa lang niya bilang aide ko, at dito sa aking silid siya pinag-stay ni Mama para daw kahit anong oras ay matatawag ko siya.

“Gusto ko munang maligo,” sagot ko. Ugali ko na iyon na nagsa-shower muna ako bago mag-almusal para pumasok sa eskwelahan. Hinto muna ako sa pagaaral, pero sa susunod na semester ay baka mag-enroll ako na online study.

Madali ko namang nakagaanan ng loob itong si Ivan. Iba kasi siya. Masasabi kong mabait siya, matiyaga at pasensyoso dahil minsan ay inaabot din ako ng pagta-tantrum.

Isa sa nagustuhan ko sa kanya ay ang pagiging makwento niya, at kapag nagkwukwento naman ay palaging nakangiti. Ang ayaw ko lang ay yung makulit. Bilin kasi ni Mama na ilabas ako kahit sa may garden lang para daw mainitan ako, yun din ang sabi ng doctor, at kapag-ayaw ko ay ang dami niyang paliwanag at hindi ako mananalo dahil sapilitan akong ilalabas. Minsan tuloy ay nasasaktan ko siya, nasusuntok ko, at ang nakakainis pa ay nakangiti pa rin, bwisit talaga.

Araw-araw ay siya ang naglilinis ng aking sugat hanggang sa gumaling, walang palya ang paghilot niya sa aking braso na medyo nagkaroon din naman ng konting pilay

Mahigit isang buwan bago tinanggal ang cast sa aking mga binti at paa. Parang lumiit iyon, namayat at siya ngayon ang naghihilot. Matiyaga talaga siya at walang reklamo.

“Ivan, hindi ka ba nabo-bore sa trabaho mo. Biro mo, hindi ka makalabas ng bahay at parang nakakulong ka rin dahil sa trabaho mo.”

“Sanay na po ako Sir Gerald, saka ito pa lang ang alam kong trabaho. Kapag magaling ka na, eh baka mag-apply na lang ako sa massage parlor o di kaya ay caregiver uli sa abroad. Mahal ko na rin kasi ang ganitong trabaho.”

“Paano, kung ang maalagaan mo ay masungit, makulit na gaya ko, hindi ka ba naiinis?”

“Hindi po Sir, kasi nauunawaan ko po ang nararamdaman ng may-sakit. Ramdam ko na kaya masungit ang pasyente, ang nasa isip nila ay wala na silang silbi at ang hirap po niyon sa damdamin ng pasyente.”

“Salamat at ikaw ang nakuha ni Mama. Tama ka, hindi ko man nasasabi kina Mama na hirap na hirap din ako, yun bang feeling ko ay pabigat ako. Paano pa kaya kung hindi na ako makalakad.”

“Huwag mo isiping iyan Sir. Sa tingin ko, ay ready ka na para simulan ang tunay na therapy. Kinausap na po kami ng doctor na kelangan mo na raw umpisahan ang magparktis uling maglakad, kaya nga po sa paligid ng bahay doon sa labas ay nagpapagawa ang papa mo ng parang guide, yung parallel bar na pwede mong kapitan kapag uumpisahn mo na ang pakonti-konti paglakad. Dapat po ay ready ka na. Masakit sa umpisa, pero sisiguruhin ko sa iyo na makalalakad kang muli, basta ba naka mindset na sa  iyo na lalakad kang muli.”

“Ivan, gusto ko uling mag-shower, init na init ang pakiramdam ko, ayaw ko naman na palaging naka-aircon.”

“Okay po sir. Ihahanda ko muna yung papaliguan mo, pati na rin yung pamalit mong damit.” sagot ni Ivan.

Maya-maya lang ay binuhat niya ako patungong banyo. May sarili namang banyo sa aking silid, at ibinaba sa bathtub. Mabango ang tub dahil nilalagyan niya nang oil na pang therapy daw na hindi ko alam kung ano, pero talagang relaxing naman.

Sa tuwi namang inaalalayan niya akong maligo ay ini-scrub niya ang aking katawan, lalo na sa likod. At ngayon ngang wala na akong cast minamasahe-masahe na rin niya ang mga binti ko at hita na sadyang lumiit o umimpis. Kung bakit naman, itong araw na ito ay nakaramdam ako ng kiliti, nang libog habang minamasahe. Nalibugan ako at hindi ko napigilan ang tigasan.

“Taglibog ka yata Sir hehehe,” sabi ni Ivan na alam kong nagbibiro. Eh panatag na naman ako sa kanya at nasasabi ko na naman sa kanya kahit ano.

“Oo eh. Matagal-tagal na rin akong walang kantot. Hindi ko naman makantot ang jowa ko dito at hindi naman ito papayag na dito,” sagot ko. “Hindi rin ako makapag-salsal man lang dahil nahihiya rin ako sa iyo,” dugtong ko pa.

“Ano naman ang ikahihiya mo, pareho lang nating ginagawa iyon. Gusto mo bang tulungan kita?” sabi ni Ivan.

Napatingin ako sa kanya na kunot ang noo. “Hoy, ano ka ba, bading. Naku ha, kaya siguro gustong-gusto mo akong pinaliliguan ay gusto mo lang makita ang burat ko, nalilibugan ka ba sa akin,” sabi ko naman na nakangiti, biro lang din.

“Hay naku Sir, kung bading ako, matagal ko nang kinain iyan. Pwera biro sir, walang malisya, kung gusto mo ng tulong, tutulungan kita,” ulit ni Ivan.

“Ano namang tulong. Huwag mong sabihin na kaya mo akong isubo ha.”

“Sir naman, walang ganon, Pwede ko kayang jakolin, pero walang subo-subo, kadiri kaya iyon. Kung asiwa ka, eh huwag na lang, gusto ko lang naman na makaraos ka.”

Sandali kaming natahimik, pero ako, iba na talaga ang pakiramdam, sobrang libog na libog na ako. Ang hindi niya alam, palagi ko siyang pinagmamasdan kapag nagbibihis siya matapos maligo. Kung bakit ba naman hindi pa sa banyo magbihis kahit brief man lang. Hindi ko tuloy maiwasang mapatingin lalo na sa harapan niya, na sigurado akong may-ipagyayabang. Putsa naman, ang tagal kong sinikil ang sarili ko, nagpakalalaki, nagpaka-barako, pero heto, sa isang iglap bumabalik ang tunay kong pagkatao.

“Eh nahihiya kasi ako sa iyo eh,” sabi ko. “Awkward kasi, nakaka-asiwa din. Kahit sa usapan lang, parang hiyang-hiya na ako,” sabi ko pa.

“Sus. Hindi ka ba nakaranas na makipagsabayan sa pagsasalsal sa mga ka tropa mo. Kasi kami noon, basta nagka-tuwaan at nakanoon ng porno, walang hiya-hiya, jakulan agad hehehe.”

“Oo naman, nagawa rin namin iyon, pero sa iyo, parang asiwa talaga ako,” sabi ko.

“Eh Sir, kung hindi ko lang alam ang kalagayan mo kaya tigang ka ngayon, nungka, hindi ko magagawa kahit sa salita lang na tulungan kang magparaos,” ani Ivan.

“Sure ka ba talaga? Sige, mapilit ka eh!”

Tawanan na lang kami.

“Para pareho tayong hindi maasiwa, sasabayan na kitang magshower, malaki naman ang bathtub, kasya tayong dalawa,” ani Ivan.

Isa-isa nang hinubad ni Ivan ang kanyang damit. Para bang slow motion sa aking paningin ang paghuhubad niya. Lumantad ang maganda niyang katawan na maari kong madama. Lalo akong nalibugan, lalong tumigas ang aking burat.

Pagkahubad ay lumosong na siya sa bathtub, magkaharapan kami. Hindi ko pa masyadong naigagalaw ang aking mga paa pero unti-unti na naman iyong nakakaramdam.

“Mola ka pala Sir Gerald hehehe. Bigla tuloy nahiya ang aking si Junjun,” biro ni Ivan. “Buti hindi iyan ang nawalan nang pakiramdam ano hahaha.”

“Huwag ka nga, nakaka-asar ka naman.”

“Sorry na sir, joke lang.”

Hinawakan na ni Ivan ang matigas kong alaga at pinisil-pisil. Putsa, para akong nakuryente, nag-iba ang aking pakiramdam, kahit babad ako sa tubig, pakiramdam ko ay sobrang init ng aking katawan.

Sinimulan na niyang haplusin ang aking burat, sa simula ay magaan lang, padampi-dampi, tapos ay hihigpitan at dahan-dahan itataas-baba. Putsa naman, ang sarap. Sarap na sarap ako, bago lang kasing may ibang kamay na humawak sa aking burat, impit akong napa-ungol.

Tinitigan niya ako, kaagad naman akong napayuko, nakaramdam ako ng hiya, parang gusto kong itigil na lang, pero paano naman ako, mabibitin ako at sasakit ang aking puson. May naisip akong paraan para kahit papano ay mawala ang aking hiya.

“Ivan, sabayan mo na lang kaya ako sa pagsalsal, magsalsal ka rin habang sinasalsal ako. Gusto ko rin makita kung paano ka labasan hahaha. Mukhang tigas din naman ang titi mo eh hahaha.”

Napatingin siya sa kanyang ari. “Semi lang naman, hindi gaya ng sa iyo na sobra ang tigas. Sadyang titigas din ito, kasi nasasagi minsan sa paa mo,” sabi niya. “Okay lang ako, kanina lang umaga ay nagpalabas na ako. Tama na ang isa sa isang araw, baka ako matuyuan hahaha,” biro pa niya.

Nagpatuloy siya sa pagjajakol sa titi ko, Paminsan-minsan ay tatanungin ako kung okay lang ang ritmo o bibilisan pa niya at hihigpitan ang hawak. Sabi ko naman ay sakto lang, at masarap na totoo naman.

“Ivan, hindi ko na kayang pigilan pa, lalabasan na yata ako,” sabi ko.

Bigla na lang niyang hinigpitan ang hawak sa titi ko at binilisan ang pagjajakol, ilang taas-baba lang ay napapa-kagat labi na ako, sarap na sarap.

“Ayan na ako Ivan ahhhhh ahhhh ahhhhh shettttttt!”

Nilabasan na ako, lumutang pa sa tubig ang katas na inilabas ko, puta ang dami at buo-buo natawa tuloy si Ivan.

“Hahaha, isang mug yata ang katas na inilabas mo ah hahaha. Tangina, kung may nakakitang bading diyan manghihinayang, nasayang lang hahaha.”

Nag-banlaw na kami ni Ivan at muli akong binuhat para iupo sa isang plastic monoblock at binihisan.

Fresh na fresh ang aking pakiramdam, ang gaan-gaan ng katawan ko at hindi maitatago ang ngiti ko sa labi.

“Masayang-masaya ka ah. Hayaan mo uulitin natin iyon at sasabayan na kita hahaha,” sabi ni Ivan.

-----o0o-----

Hindi pa muling nauulit ang aming ginawa ni Ivan, pero hindi ko makalimut-limutan ang tagpong iyon. Muli talagang nabuhay ang aking pagka-alanganin. Kapag naiisip ko ang ginawa naming iyon, hindi ko mapigilan ang tigasan.

Sinubukan kong magjakol mag-isa, pero nahihirapan ko pang igalaw ang aking braso, ewan ko kung bakit gayong konting pilay lang naman ang natamo at matagal na rin iyon.

Isa pa. parang nagkakaroon ako ng pagtingin kay Ivan. May itsura si Ivan, samahan pa nang tamang tangkad at ganda ng katawan, kaya siguradong maraming babae ang magkakagusto sa kanya.

-----o0o-----

Anim na buwan ang lumipas, awa naman ng Diyon, muli kong naigalaw ang aking mga paa at nagkaroon na ng pakiramdam ang aking mga binti, Salamat din kay Ivan na matiyagang umalalay sa akin kahit na minsan ay nasisigawan ko dahil nahihirapan ako noong una at nasasaktan.

Sa ngayon, tatlong beses na lang sa isang lingo niya akong pinupuntahan para hilutin. Kaya ko nang maligo mag-isa, nakapagjajakol na rin ako kapag inapuntahan ng libog, pero iba pa rin ang naramdaman ko noong siya ang magjakol sa akin. Sayang at hindi na naulit iyon ginawa namin dati.

Payo sa akin nina Mama, ay huwag na raw akong mag-motor uli, at ibenta na lang ang aking motor. Pero hindi ako sumang-ayon. Aksidente lang naman ang nangari dahil hindi ako nag-ingat, Hindi naman ako nagkaroon ng phobia dahil sa aksidenteng iyon.

Tatlong buwan pa ang lumipas, nakaka-pag-praktis na uli ako ng pagmomotor. Patuloy pa rin akong nagpapahilot kay Ivan kahit magaling na magaling na ako. Okay lang daw na magpamasahe ako kahit na once a week.

“Ivan, gusto mong samahan ako na mag-road trip,” aya ko  nung isang araw ay minasahe niya ako.”

“kaya mo na ba?” tanong niya.

“Ako pa, yakang-yaka, at mag-iingat na ako, hindi ako basta-basta magpapa-bilis ng takbo,” yabang ko.

Naisama ko nga si Ivan, ang una naming road trip ay puntahan ang ilang magagandang tanawin sa Cebu. Noong una ay kinakabahan siya kaya napapayakap ng husto siya sa akin na gustong-gusto ko naman.

Naging madalas ang pagsama-sama niya sa akin. Noong una, ang akala ko ay pinagbibigyan lang niya ako, pero may natuklasan ako sa kanya.

Mahal ko na talaga si Ivan, at nagtapat na rin ako sa parents ko na isa akong bakla. Hindi na naman ikinagulat iyon nina Mama, dahil ramdam na raw nila iyon noon pa. Ang akala raw nila ay nagawa kong maging tunay na lalaki dahil sa pagsusumikap kong magpaka-lalaki, pero sinabi ko na nang makilala ko si ivan ay wala na, nanaig ang pagka bding ko.

Tinanong ako kung kami na raw. Sabi ko ay hindi pa niya alam, liligawan ko pa lang. Boto naman daw sila kay Ivan.

Heto na nga, minsan na nag-road trip kami uli at inabot ng overnight sa isang bayan doon. Ipinagtapat ko na ang damdamin ko sa kanya.

“Haay sa wakas. Alam mo Gerald, ang tagal kong hinintay na magtapat ka sa akin dahil halata naman na may-gusto ka sa akin noon pa man. Naiinip na nga ako eh, nauna ka lang, ako na sana ang magtatapat sa iyo.”

Mahigpit ko siyang nayakap kahit pa maraming tao ang nakakakita sa amin, wala na akong pakialam. Masayang-masaya ako dahil nalaman kong mahal din pala niya ako.

Ipinatapat ko rin na alam na nina Mama ang aking kasarian at siya ang aking napupusuan at wala naman silang tutol. “Boto nga sila sa iyo eh at matutuwa sila kapag nalaman nilang tayo na hehehe.”

Masayang-masaya ako. Nung gabing iyon, para kaming nag-honeymoon.

 

 

-----Wakas-----