Ang Barakong Bodegero (Part 1)

 

Ang Barakong Bodegero (Part 1)

 

Nakapasa ako sa CPA board exam, nakapagtrabaho bilang auditor sa isang malaking auditing firm sa Makati, pero hindi ako nagtagal dahil sa masyadong matrabaho at puro overtime. After six months ay nag-resign ako at nag-apply abroad.

Dalawang taon din akong nagtrabaho sa Dubai. Pagkatapos ng aking kontrata ay hindi na ako bumalik at tinupad ko ang pangako ko kay Nanay na pangasiwaan na lang ang aming grocery business

Hindi naman mahirap ang pangasiwaan ang aming negosyo, halos ganito rin kasi ang naging trabaho ko abroad, kaya lang ay sa accounting aspect lang ang hawak ko. Dito ay ang kabuuan ng pagpapalakad ang aking hinahawakan.

Tuluyan ko nang naiwasan sina Kuya Monching at Nathan, Hiwalay na rin sina Ate Charing at Kuya Monching at nagsama na lang sila ni Nathan. Nagkaroon naman nang anak si Kuya Kay Ate Charing, buntis pala ito ng ang mag-asawa ay naghiwalay.

-----o0o-----

Unang araw ko na pamahalaan muli ang aming negosyo, mas malaki na ito kesa noong nag-aaral pa ako.

Ang una kong ginawa ay kilalanin ang mga staff ng grocery. May mga bago na at hindi ko kilala. Yung iba ay nakasama ko na noon tulad nina Gemma at Donna na mga kahera namin noon.

Apat ang aming kahera, bale dalawang shift kasi dahil open ang aming grocery mula 8am hanggang 12 nang hating-gabi. Sina Elsa at Dolor ang dalawa pa at bago lang sila.

May dalawa rin kaming inventory staff na siyang namamahala sa display area, sila sina Harry at Gian. Dalawa rin ang aming bodegero. Bale isang shift lang sila, nagsisimula naman ang work nila nang 10am. Ang dalawang bodegero ay nagngangalang Rowel at Judy..

May dalawa akong naka-assign para mag-asikaso sa mga whole sale buyer, sila ang nagsasa-ayos, nagpa-pack at nagka-karga sa mga sasakyan ng mga customer.

Isa ang aking assistant na siyang humahalili sa akin lalo na kapag may lakad ako. Siya rin ang taga-lakad ko sa SSS, BIR at kung ano, ano pa.

Lahat naman ng aking staff ay nasisiguro kong mapagkakatiwalaan, saka computerized ang sistema namin, at mahigpit ang aking kontrol pagdating sa pera, at sa paninda. Napag-aralan ko na ito sa pagtatrabaho ko bilang auditor at accountant sa Dubai.

-----o0o-----

Sa ikalawang araw ko sa pamamahala ng grocery, nakiusap ko na maaga silang pumasok bago pa man mag-open ang store. Bale first meeting ko sa kanila para i-discuss ang mga pagbabago sa pamamahala ko ng store. Naging cooperative naman sila lahat at nangako na magsisipag sa trabaho at magiging tapat sa kompanya. Nangako naman na ibibigay ko ang mga kaukulang benepisyo tulad ng bonuses, health insurance at iba pa.

Sa meeting namin iyon ko napagmasdan ang aking bodegero. Aaminin ko na na-attract ako kaagad sa dalawa, may kanya-kanya silang angking kakisigan na nakaakit sa akin. Iba talaga ang naging resulta ng pakikipag-ugnayan ko sa unang dalawang lalaki na nag-turo sa akin sa kamunduhan. Tila natuluyan na akong maging bading.

Si Rowel ang isang bodegero na aking inabutan pagbalik ko galing Dubai kung saan ako nagtrabaho sa loob ng dalawang taon. Wala pa siya noong ako pa ang siyang nagbabantay sa aming grocery bago ako nag-review para makakuha ng board exam. Isang taon at kalahati pa lang siyang nagtatrabaho sa aming grocery bilang bodegero.

Si Rowel ay 27 taong gulang na, matanda lang sa akin ng isang taon dahil 26 na ako nitong nakaraang buwan. Matangkad si Rowel, nasa 5’11” na siya, kayumanggi ang balat at semi kalbo ang gupit ng kanyang buhok.

Nagtataglay ng magandang pangangatawan si Rowel, batak na batak ang katawan dahil sanay sa mabibigat na gawain sa bukid. Isinama daw siya ni Tatay nung minsan umuwi siya sa kanilang probinsya sa Bicol. Bale malayo na raw kamag-anak namin itong si Rowel.

Hindi naman kagwapuhan itong si Rowel, pero ang kanyang pag-uugali na maginoong bastos ang naibigan ko. May pang-akit siyang hindi ko maipaliwanag.

Si Judy ang isa ko pang bodegero, naka-sama ko na siya dati pa noong bago ako mag-review. Gaya ni Rowel, may katangkaran din siya at pamatay din ang pangangatawan. Sa kanilang dalawa ni Rowel, masasabi kong mas magandang lalaki si Judy, pero iba pa rin ang tingin ko kay Rowel, iba ang charm niya.

5’10 lang daw si Judy, maputi. Nakaabot daw siya hanggang second year college, kaya lang, dahil sa iniwan daw sila ng ama at sumama sa ibang babae, hindi na kinaya pang papag-aralain ng kanyang ina na namamasukan lang bilang tindera ng isda sa palengke. Kasing edad ko lang si Judy,

-----o0o-----

Smooth naman ang takbo sa pamamahala ko sa aming grocery, wala pa akong na-e-experience na problema mula sa mga empleyado at maging sa aming mga customer. Nagpakita naman ng kasipagan sila lahat. Kapag medyo kokonti ang namimili, nakakatulong din ang aming kahera sa pagsasa-ayos ng mga paninda sa display area.

Hindi sabay-sabay ang break nila, dapat ay laging may tao sa kaha at sa display area, the rest ay sabay-sabay kaming kumakain dahil isa sa benefits nila ay “rree meal”, malaking bagay na raw iyon sa kanila. May nagluluto naman ng aming pagkain na dinadala ng kausap naming taga-luto.

Dahil sinasabayan ko sila sa pagkain, naging komportable na sila pakikipag-usap sa akin, itinuring ko silang kaibigan na rin, hindi lang dahil empleyado namin sila.

Dahil sa mas interesado ako sa aking mga bodegoro, mas madalas ko silang kakwentuhan. Sinasadya ko talaga sila sa bodega, nagkukunwari akong nag-i-inspect lalo na kapag may delivery. Sa kanilang dalawa, mas marami na akong alam tungkol sa buhay ni Rowel dahil doon siya sa bahay tumutuloy. Bale malayong kamag-anak nga siya ni Tatay, kaya sa isang bakanteng kwarto siya pinatuloy ni Tatay, halos katabi lang ng aking silid.

Dayoff ni Rowel ang Sabado, kaya nakaka-kwentuhan ko siya minsan. Nakwento na niya ang buhay-buhay nila sa probinsya, ang kanilang kahirapan, at kung ano-ano pa, pwera ang ibang personal na bagay lalo na sa lovelife o sexlife. Nagkaroon daw siya ng jowa, pero dahil sa kahirapan ay hindi sila nagkatuluyan dahil tutol ang magulang ng babae. Nang tanungin ko kung may experience na siya sa sex ay ngiti lang ang tugon, tahimik at ayaw magkwento.

-----o0o-----

Narrator

Mas maganda siguro kung may konti tayong alam sa buhay-buhay ng ilan sa ating mga main character. Unahin na natin si Rowel. Hayaan natin na siya na ang magkwento.

-----o0o-----

Rowel

Ako si Rowel, 27 anyos mula sa probinsya ng Bicol. Laki ako sa hirap at nasanay sa mabibigat na trabaho kaya heto, nahubog ang aking katawan. Sabi ng iba ay pambihira ang ganda ng aking katawan at pwedeng-pwede daw ako sa mga panglalaking patimpalak. Hindi naman ako naniniwala dahil pangkaraniwan lang ang aking itsura, hindi pangit, hindi rin naman gwapo, sabi nga ay sakto lang. 5”11’ ang height ko, kayumanggi ang balat. Hunky boy ang bansag sa akin ng aking mga kaibigan.

Simula pagkabata ko ay katu-katulong na ako ni Papa sa mga gawain niya, ang pagsasaka, pangingisda at kung ano pang pwedeng pagkakitaan. Naging mangangalakal din ako noong ako ay nasa elementarya pa lamang, ang mga napupulot kong basura o kalakal ay naibebenta ko at kahit papano, ang napagbentahan ay siya kong nagagastos sa mga pangangailangan ko sa paaralan.

Nakatapos naman ako hanggang senior high school, pero hindi na ako nakatuntong pa sa kolehiyo dahil na rin sa kakapusan sa pera. Tumulong na lang ako kay Papa sa pagsasaka. Nakikisaka lang kami dahil wala naman kaming sariling lupa, ang kaso, sa dalas ng bagyo ay halos wala kaming maani, karaniwang lugi pa sa puhunan.

Sumama rin akoi sa pangingisda ni Papa. Ang problema naubos na yata ang mga isda sa dagat, maliit lang kasi ang aming bangka kaya hindi kami masyado makarating sa laot. Kadalasan ang aming huli ay pang-ulam lang at ang iba ay naibebenta namin para naman maibili ng bigas.

Napilitan akong magkargador sa palenge, kahit papano ay kumikita naman, subalit sapat lang para sa aming pang-araw-araw na gastusin, wala kaming naiipon kahit pambili man lang ng tsinelas at damit na maayos.

Gusto ko talagang maiahon ang aming pamilya sa kahirapan, subalit wala akong magawa, wala akong pinag-aralan kaya mahirap makahanap nang maganda-gandang trabaho na magbibigay nang magandang kita.

Hindi man dapagt, pero hindi maalis sa aking isipan ang inggit. Naiinggit nga ako sa iba kong kaibigan at kaklase na nakapag-aral ng kolehiyo at ngayon ay may magaganda nang trabaho. May iba pa nga na  nakapagtrabaho sa ibang bansa. Ako heto, isa pa ring pulubi, walang nasabi, walang binatbat.

Isang araw ay nadalaw ako ng isang dati kong kaklase, si Rene, isa siya sa pinaka-malapit kong kaibigan.

“Tol, kumusta, naligaw ka yata hehehe,” bati ko kay Rene. First time naming magkita after six years.

“Hindi naman ‘’tol. Pasensya ka na at ngayon lang kita napasyalan. Naging busy kasi ako sa pag-aaral e. Awa ng Diyos, nakatapos at may trabaho na ako sa kapitolyo natin, Kumusta ka naman.”

“Heto, purdoy pa rin, hindi na kasi ako nakapagpatuloy pa nang pag-aaral. May sadya ka ba sa akin?” tanong ko. Medyo asiwa kasi ako, parang nakakahiya na kausapin siya.

“Tol, nagkasundo kasi ang dati nating mga kaklase na magkaroon ng get together sa susunod na Lingo, doon sa ating eskwelahan, nami-miss na rin daw ang dati nating samahan. Gustong makipag-balitaan. Marami na daw na nag-agree na dadalo. Sana makapunta ka rin. Siguradong masaya na naman ang barkada,” wika ni Rene.

Hindi ako kaagad nakasagot, naisip ko kasi ang aking kalagayan, wala man lang akong maipagmamalaki. Excited naman akong magkita-kita kaming muli, kaya lang… basta, iba ang feeling ko, parang may hiya, baka kasi maliitin lang ako.

“’Tol, bakit wala ka yatang kibo, bakit tila hindi ka excited na magkikita-kita uli tayo. ‘Tol naman, huwag mong sabihin na hindi ka dadalo, huwag naman, malulungkot ako,” sabi ni Rene.

Sinsero naman siya sa pag-aaya at hindi ko naman nakitaan ng pagyayabang, ganon pa man, iba pa rin ang pakiramdam ko. Siguro alam naman ninyo ang pakiramdam sa ganong sitwasyon na walang wala ka, tapos masasama sa mga naging matagumpay.

‘Tol… kasi… parang nahihiya ako. Alam mo na naman ang dahilan, baka ma OP lang ako at hindi maka-relate sa mga pag-uusapan ninyo. Kita mo naman ang kalagayan ko,” rason ko.

“Grabe ka naman ‘tol. Wala namang ganyanan. Wala namang matapobre sa atin, lahat naman tayo ay mahirap. Maaring me maalwan, pero hindi naman sila nanlalait, Kilala mo naman ang mga kaklase natin. Alam mo ‘tol, magugulat sila sa iyo kapag nakita ka. Ibang-iba ka na kasi, ang laki ng pinagbago mo, lalo kang gumuwapo, para ka ngang Mister Universe sa ganda ng pigura mo, nababakla yata ako sa iyo eh,”

“Tangna naman ‘tol eh, nambola ka pa. Oo na, pupunta na ako. Pero ‘tol, pwede bang makiusap sa iyo? Baka naman pwedeng sunduin mo ako dito para me kasabay akong pumunta roon, hindi mo naman maalis sa akin ang mag-alangan kahit pa malalapit pa nating kaibigan ang darating.”

“Basta ikaw ‘tol, nanginginig pa. Paano… daanan na lang kita ha.”

“Salamat ‘tol Rene at naalala mo ako. Pasensya ka na rin at hindi man lang kita naalok kahit tubig man lang. Ingat ka ‘tol.”

“Ingat sila sa akin, see you.”

-----o0o------

Nang makaalis si Rene, naalala ko ang mga nakaraan kalokohan namin magto-tropa. Hindi matutuloy ang lakad kapag wala ang isa. Sampu kami na sobrang close. Magkakasama kami sa pagka-cutting class para lang makagala, makipag-inuman, sa mga gimikan, sa panonood ng porn video sa bahay nang isa naming kaklase at ang sabayang pagjajakol hehehe.

Ang maganda kasi sa tropa namin, suportado nila ako, kadalasan ay hindi na nila ako hinihingan ng ambag kapag may gastusan, katunayan, tinutulungan pa nila ako na mangolekta ng kalakal. Dinadala nila ang mga karton, boteng plastic at kung ano-anong bagay na patapon na, pero nabibili sa junk shop. Minsan pa ay sinasamahan pa nila akong mangalakal kapag araw ng Sabado o di kaya ay Lingo. Kaya nga kahit papano ay hindi ako makatanggi sa anyaya ni Rene.

-----o0o-----

Dumating ang araw ng Lingo, naka-ready na ako dahil dadaanan ako ni Rene sa ganitong oras. Nagbihis ako ng pinaka-maayos kong damit, mga bigay din naman ito sa akin ng aking mga kaklse dati.

Nakadinig ako ng katok. “Rowel, ready ka na ba, labas na at naroon na raw ang iba nating tropa,” sabi ni Rene na naghihintay na sa akin sa labas nang bahay, hindi na siya pumasok pa.

Excited talaga si Rene, kitang-kita sa kanyang kilos ang tila pagkasabik sa aming pagkikita-kitang muli. Dumating na kami sa eskwelahan, bale sa may basketball court daw ang venue.

Pagpasok namin ay nagulat kami dahil biglang nagsigawan ang mga kaklase ko, nauna na pala sila, present sina Ronan, Yuri, Harry, Noah, Rob, Carlo, Gianne at Zjay. Kumpleto kaming sampu kasama na ako at si Rene.

Noong una ay hindi ko sila kaagad namukhaan, kahit papano ay malaki ang mga pinagbago nila lalo na si Rob na lalo yatang tumangkad. Napanatili naman niya ang slim na figure na tamang-tama lang dahil nagmo-model daw siya sa ngayon. Napanood ko na nga siya minsan sa isang commercial sa TV.

Si Rob ang unang lumapit sa akin, kinamayan muna ako saka ako inakbayan at pinaupo katabi niya.

Malaki ang mga pinagbago ng mga kaklase ko, ang maganda lang, hindi nagbago ang pag-uugali nila, Medyo nakakaangat na sila, pero hindi kakikitaan ng yabang.

Kwentuhan, halakhakan, biruan kasama ang buong magkakaklase date na nakadalo, meron kasing ibang wala dahil hindi raw talaga pwede.

Maraming pagkain, maraming inumin, alak, juice at softdrinks. As usual, inuman ang tropa.

Sa madaling salita, naging masaya naman ang aming get together, nabusog lahat, sobra-sobra pa nga. Ang mga babae ay nagkanya-kanyang sharon na nang mag-aya nang magsi-uwian. Ang karamihan sa aming tropa ay nalasing, kabilang na si Rene. Mabuti na lang at may kaklase kaming malapit ang bahay sa kanila at siya nang naghatid kay Rene.

Kanya-kanya nang uwian. May kalayuan ang bahay namin, pasalamat na lang ako at inaya ako ni Rob na sumabay na sa kanya, may dala pala siyang sasakyan.

“Rowel, sa bahay na lang muna tayo, bitin ako sa kwentuhan natin eh,” sabi ni Rob habang nagda-drive.

Ayaw ko naman na magpa-importansya pa, pumayag na ako kaya, sa bahay na muna kami ni Rob.

Tahimik sa bahay nina Rob, kaya pala ay wala daw ngayong tao sa bahay at naroon lahat sa kanilang Lolo. Kasama dapat silang lahat, kaya lang ay inuna daw muna niya ang aming get-together at susunod na lang daw kinabukasan. Kaagad na naglabas ng beer si Rob. May inilabas din siyang barbe-Q na galing sa handa kanina, nasarapan daw siya kaya nag-uwi ng ilang tuhog.

Marami kaming napagkwentuhan, mga buhay-buhay namin, mga pinagdaanan at mga plano sa hinaharap. Hindi ko na ide-detalye pa dahil sa masyadong hahaba, eh hindi naman masyadong importante. Marami kaming nainom, kapwa kami nalasing. Hindi na ako nakauwi pa dahil gabing-bagi na at wala na ring masasakyan. Me sasakyan man si Rob, hindi na naman niya kaya pang mag-drive.

Sa silid kami ni Rob natulog. Malaki naman ang kanyang kama, kaya maluwag pa kami. Sanay ako na naka-boxer lang kung matulog, masyado kasing mainit sa bahay lalo na at wala kaming electric fan man lamang, kaya sanay ako na halos hubad ang buong katawan sa pagtulog.

“Rob, okay lang ba na boxer lang ang suot ko sa pag-tulog?”

“Walang problema Rowel, okay lang,” sang-ayon ni Rob. “Mas gusto ko nga eh,” dutong pa niya na halos pabulong. Nadinig ko iyon, hindi ko na lang pinansin pa dahil antok na talaga ako.

Kaagad din naman akong nakatulog. Nasa kasarapan na ako sa pagtulog nang maalimpungatan ako. May naramdaman kasi akong humihimas sa aking pagkalalaki. Nang imulat ko ang aking mga mata, si Rob pala. Sinita ko siya.

“Rob ha, ano yan?”

“Hindi ko kasi maalis sa isipan ko kung paano tayo sabayang mag-jakol. Sadya kong hinimas ang titi mo para magising ka at ayain para sabay tayong mag-jakol,” sabi niya.

“Matatanda na tayo ‘tol, hindi na bagay ang jakol lang,” sabi ko.

Me sasabihin pa sana ako, pero mas nauna siyang nagalita. “Ganon ba, dapat ba ay may chupaan na at kantutan?” sabi niya saka sinabayan ng halakhak.

“Gago ka pa rin. Sa ganda mong lalaking iyan, siguro ang dami mo nang nakantot ano hehehe.” Wika ko.

“Oo naman, bakit, ikaw ba wala pa?”

“Meron din naman, pero bihira lang. Mahirap na, baka makabuntis eh hindi ko pa kayang magpamilya.”

“’Tol Rowel, sa atin-atin lang naman, ikaw ba ay nagkaroon na nang karanasan sa bading? Ang ganda kasi ng katawan mo at sure ako na maraming babae at bading ang naghahangad na, alam mo na ehehe.” Tanong ni Rob na may halong biro.

“’Tol wala, saka hindi ako papatol sa kapwa ko lalaki. Huwag mong sabihin na pumatol ka na sa bading.”

“Sa atin-atin lang muli ha, oo, maraming beses na. Sa maniwala ka man at hindi mas nasasarapan ako sa mga bading kesa sa mga babae. Isa pa kumikita ako nang malaki sa mga bading,” pagtatapat ni Rob.

Napamulagat ako, hindi ako makapaniwala. Kasi, noong nag-aaral pa kami, ang akala ko ay isa siyang homophobic, yung galit sa bading. May sinuntok nga siyang bading dahil lang sa aksidenteng napahawak sa kanyang harapan dahil may nagtulak rito at napakapit sa bandang harapan niya dahil tila matutumba ito. Suspended nga siya ng isang lingo eh, tapos heto, pumatol na sa bading.

“’Tol, anong nangyari? Hindi ba’t…”

“Huwag mo nang ituloy, alam ko na ang sasabihin mo. Ganito kasi. Alam mo naman na nagmo-model-model ako. At para makasama ka, kailangan na may training. Yung nagtuturo sa amin ay isang bading. Para daw makasama ako sa mga events na siya ang nagpo-provide ng talent, ay alam mo na, pagbigyan ang gusto nito. Dahil gustong-gusto ko ay pinagbigyan ko, binayaran naman niya ako at nakasama pa sa mga modeling stint. Kahit papano ay kumikita na ako at baka sakaling matupad pa ang panagarap ko na maging modelo at malay mo, maging artista sa TV.”

Gusto ko sanang magtanong pa, pero nahihiya ako, ayaw ko kasing maka-offend. Tila nahulaan naman niya ang nasasa-isipan ko.

“Tama ang iniisip mo, nagtila isa akong callboy dahil mula noon ay marami na akong nasamahang bading, ibinubugaw kasi ako ng bale manager namin na siyang nagtuturo sa amin at malaki ang ibinabayad. Isa pa ay talagang nasasarapan din naman ako. Wala namang mawawala sa akin. Bigo ako na maging sikat na modelo o maging artista, 25 na ako at nawalan na talaga ako nang pag-asa. Dito ko kinukuha ang aking gastusin. Hindi nga alam ito ng parents ko, kaya hindi lalabas ang napag-usapan natin ha.”

Sa kinwento ni Rob, parang nagkakaroon ako ng interes. Malaki daw ang kinikita kaya tinanong ko siya kung gaano kalaki. Hindi naman siya nagbigay ng saktong halaga, ang sabi niya ay doon galing ang lahat ng luho niya pati na ang kanyang kotse kahit na second hand lang.

“Interesado ka ba Rowel?” tanong ni Rob.

“Hindi ah, hindi ko kaya,” ang naisagot ko.Inaya ko na lang siyang matulog muli.

Pero, bago pa lang ako nakakatulog uli ay naramdaman ko na naman ang kamay niya na hinihimas ang aking ari. Hindi na ako magkakaila pa, medyo nakaramdam ako ng kiliti, parang nasasarapan din ako. Sabi kasi niya ay mas nasarapan pa siya sa bading kesa sa babae at sa isipan ko ay gusto kong mapatunayan kung may katotohanan ang sinasabi niya. Nagkunwari akong tulog na at hindi ako kumikilos, hinayaan ko lang siya sa ginagawa niya.

Nagpatuloy sa paghimas sa ari ko si Rob. Masarap ang dampi ng palad niya sa aking ari, unti-unti nang tumatayo ang aking burat. Nanatili pa rin akong walang kakilos-kilos, hindi ako nagpapahalata na gising pa ako noon.

Maya-maya ay naipasok na niya ang kanyang kamay sa loob ng aking boxer, nahawakan na niya ng tuluyan ang aking burat na noon ay tigas na tigas na. 

Bumubulong-bulong pa si Rob. “Tangina, sabi ko na nga ba at mas lalaki at tataba ang burat mo ngayon Rowel eh. Ang tagal ko nang pinagnasahang matikman ang burat mo. Puta, libog na libog ako sa iyo noon pa dangat hindi ko maipagtapat na isa akong bisexual sa grupo natin.”

Anak ng pating, bisexual pala itong si Rob, hindi ko nahalata. Kaya siguro panay ang dikit sa akin, hindi ko lang binibigyan pansin, hindi talaga kasi halata.

Maya-maya pa ay inilabas na niya ang aking ari, yung isang daliri ay pinaikot-ikot sa dulo ng aking titi, puta, nakikiliti ako, nasasarapan. Tapos ay iginalaw-galaw na ang kanyang kamay na tila sinasalsal na ang titi ko. Totoong nasasarapan na ako at nalilibugan, unang beses kasing may ibang kamay na humawak sa aking titi.

Muntik na akong mapahalinghing nang dilaan na niya ang ulo ng titi ko at saka tuluyang isinubo.

 

 

Itutuloy…..